Mijn vrouw Jolanda en ik komen al een aantal jaren graag naar Buurse om te genieten van de rust, de natuur, de typische oude stadjes, kastelen en landgoederen in Twente. Sinds kort zijn wij de trotse eigenaren van onze Hongaarse rashond  “Toby”. Tijdens onze eerste vakantie met Toby in Buurse was ik bezig met zijn training (het speuren van objecten) op het erf bij de schuur.  Alles verliep rustig en precies zoals hij het had geleerd. Totdat hij zich het verhaal herinnerde van Manon over de Römertopf kip die eigenlijk geen römertopf kip was maar vermoedelijk een oude taaie geëmigreerde Oost-Duitse soepkip van circa 2 kg. Toby kreeg ineens medelijden met Manon en kwam op het lumineuze idee om voor haar een verse kip te gaan vangen. Met die vangst kon Manon  toch nog voor een geslaagde maaltijd zorgen. Omdat er op het erf een flink aantal kippen rondlopen zag Toby zijn kans. Hij was er als de kippen bij. Dus Toby lekker in de benen en even een kip geselecteerd die hij zou apporteren. Echter zo makkelijk laat een toekomstige soepkip zich niet vangen dus vlogen kip en Toby over het erf achter elkaar aan. Het dak van de boerderij, De Heerenkamer en Het Bakhuis, de kip en Toby hebben alles in een flash voorbij zien vliegen!

Naast een gillende en kakelende kip liep er ook nog een andere kip zonder kop achter de 2 aan, namelijk mijn vrouw Jolanda. Ja want wie had verwacht dat Toby vanaf de weg zomaar achter de kip aan zou rennen en hoe stop je dit? Ondertussen schoten ze over de heg, door de heg en oeps daar had Toby de kip bij zijn kont of staart. Maar de kip was niet bang en wist zich los te rukken, gelukkig!

De schade: een kip die in haar imago is gekrenkt want ze had geen veren meer in haar kont. Toby teleurgesteld omdat het vangen van een kip voor Manon niet gelukt was en Jolanda en ik die een hartslag van 250 / 160 hadden en met het schaamrood op onze wangen het hele tafereel stonden na te beleven.

 

 

 

Als je gaat wandelen dan wil je dat het voor iedereen leuk is. De meeste kinderen staan niet gelijk te springen als je zegt dat je met ze wilt gaan wandelen. Maar een leuke route met veel afwisseling, doe activiteiten en spannende verhalen maakt het wandelen een stuk leuker! Ik heb mijn favoriete wandelroutes in Twente voor jullie op een rijtje gezet.

De 7 bruggetjes in het Witte Veen (6 km)

Een super spannende struintocht door het Witte Veen, op de grens met Duitsland.

Ongeacht het jaargetijde kunnen mijn kinderen het natuurgebied het Witte Veen in Buurse niet uit lopen zonder natte voeten! Goed voorbereid met de laarzen aan beginnen we deze keer aan onze tocht in dit oeroude gebied. We  starten bij restaurant Landgasthof de Haarmuhle net over de Duitse grens. De route loopt door een ongerept gebied met zandheuvels, bruggetjes, kikkerpoelen en veel vrijlopende Schotse Hooglanders. De koeien en hun kalfjes blijven onverstoorbaar grazen als mijn kinderen met ingehouden adem in een ruime boog om deze grote behaarde beesten heen lopen.  Zo’n kudde met  koeien kom je niet overal tegen! De kinderen kunnen het niet laten om na hun ontsnapping aan de koeien met hun stok nog even te prikken in een hoopje koeienpoep. Het is niet druk op de route en de kinderen nemen alle tijd om op een afstand de kudde te verkennen. Ze tellen hoeveel kalfjes er bij de moeders lopen en vragen mij of er ook een stier bij zit. Ik moet zelf even goed kijken en ja hoor! Ik zie er een paar en leg uit waaraan je dat kunt zien. We lopen verder door een kronkelpad tussen bos en hoogveen met bruggetjes. Bruggetje op en bruggetje af. Af en toe slaan de kinderen een bruggetje over en worden de laarzen even uitgetest op waterdichtheid. Leuk hè mam, het water komt bijna in de laarzen. Ik zucht een keer en tel tot drie.

Na anderhalf uur wandelen komen we weer bij het start- en eindpunt van de blauwe wandelroute. Bij het restaurant krijgen de kinderen warme chocolademelk met slagroom en ik geniet van mijn kop thee met zelfgemaakte warme apfelkuchen. Terwijl ik mij in het buitenland waan zie ik de kinderen alweer naar de speeltuin en de oude watermolen rennen. Dit geeft een echt vakantiegevoel!

https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/witte-veen/route/wandelroute-het-witte-veen

Geschreven door Manon Nijhuis

Kabouterpad Hof van Espelo (2 km)

Het zou eigenlijk de hele dag regenen en hard waaien, maar daar kwam weinig van terecht. Het was redelijk droog en tussen de bewolking door liet de zon zich steeds weer zien. En daarnaast is het voor december heerlijk zacht weer, voor ons genoeg reden om even de natuur in te gaan. De kabouterwandeling bij Hof Espelo had ik nog nooit gedaan, meestal komen we niet verder dan het klauterwoud. Die is na de zomer van 2018 volledig gerenoveerd.

Wandelen met een doel vinden mijn kinderen erg leuk. Wie vindt als eerste de kabouter? Ze rennen er op los en tussendoor is er voldoende tijd en ruimte om het bos verder te ontdekken. Dat is nou eenmaal toch anders dan maar gewoon door moeten lopen :-). Dit rondje is niet heel lang, ik gok ongeveer 1 kilometer. Voor Koetshuis Hof Espelo zie je het eerste paaltje en van daaruit liepen we om het Koetshuis heen en eindigden we in het klauterwaud. Het eerste stukje loop je over een zandweg en daarna ga je linksaf het bos in. Ik vond het een hele mooie afwisselende wandeling én rustig ook, twee mensen tegen gekomen. Dat is ook wel eens fijn! Waarschijnlijk had dat er ook mee te maken dat er heel slecht weer was voorspelt.

Heel eerlijk gezegd stelt het kabouterpad niet zo heel veel voor, er zijn plekken waar het concept meer wordt aangekleed. Bijvoorbeeld door een boekje mee te krijgen met een verhaallijn die betrekking heeft op de wandeling of door de kinderen een kaboutermuts mee te geven. Maar ja, met zo’n verhaaltje ben jij wel steeds aan het voorlezen én die muts blijft nooit zitten. Dus ik weet niet wat beter is. Geschreven door Yvette Bosch voor Vettt. https://www.vettt.nl/wandelen-kinderen-kabouterpad-hof-espelo/

Bronnenroute door Natuurgebied Dal van Mosbeek (5 km)

Deze route loop ik minstens één keer per jaar met de kinderen. We starten de route bij de watermolen van Bels in Vasse. Daar willen de kinderen eerst even een kijkje nemen in het bezoekerscentrum IJs en Es. Een informatiecentrum van Landschap Overijssel voor jong en oud. Daar kunnen kinderen zien hoe stuwwallen zijn ontstaan in de ijstijd en dat het Dal van Mosbeek aan de rand van zo’n stuwwal ligt. Daar begint de tocht. De kinderen rennen eerst naar de kleine dieren bij de kinderboerderij van de Watermolen van Bels. De grote kalkoenen, het varken en de ezel zorgen weer voor lachwekkende taferelen. De ezel balkt en de kalkoenen doen lekker mee. Daarna lopen de kinderen over een grote Twentse es naar het bronnengebied. Er staat nog een oud commiezen huisje (grenswachter) op de route waar mijn kinderen even naar binnen willen. Een piepklein hutje verstopt onder plaggen en gras en bomen. De kinderen lopen verder door een geuldal met bronnen en beken. Ze vinden het heerlijk om over omgevallen bomen te klauteren en over de beekjes te springen . We komen bij een zandverstuiving met hoogteverschillen van wel 20 meter! Dit vinden ze fantastisch om vanaf te rennen en te rollen! Even later kunnen alle kleren uit om er een kilo zand uit te schudden. Zelfs achter de oren en in het haar zit het nog! Daar kan geen zandbak tegenop! De rest van de route lopen we langs grafheuvels met historische verhalen. Als ze bovenop een heuvel staan vragen ze mij of er nog botjes onder liggen. Natuurlijk liggen daar nog botjes meer onder zeg ik met een knipoog! Ze kijken me aan en vinden het dan best een beetje eng. Terug bij de watermolen krijgt iedereen een dikke pannenkoek in het eeuwenoude molenhuis van Bels. De kinderen wanen zich even in de middeleeuwen met de stenen vloeren, de grote haard en de krakende grote houten entreedeur. Genoeg ervaringen om lekker op te kunnen slapen en nog heel lang over te kunnen fantaseren!

Dinkelroute in het Lutterzand (2,8 km)

Dit is mijn favoriete route op een warme zomerse dag. Dan vinden de kinderen het heerlijk om tussen de naaldbomen te picknicken en af en toe in de Dinkel te springen om af te koelen. Het Lutterzand in de Lutte is een goed bezochte plek in de zomer. We starten met de kinderen bij restaurant en speeltuin het Paviljoen Lutterzand. De oudste kinderen starten daar met een GPS tocht schatgraven (wel tegen betaling) en de jongsten rennen gelijk naar de Dinkel in het beekdal om te spelen in het water. Neem dan een plastic emmertje mee want daarmee kunnen ze zich een hele tijd vermaken. Na afloop is het Paviljoen een prima locatie om lekker in het zonnetje nog na te genieten van de dag met het mooie uitzicht over de weilanden. De kinderen vermaken zich wel in de speeltuin.

Waterdiertjes spotten in de beek en varen in een boot (Buurserpot) (2 km)

Mijn kinderen in variëren in de leeftijd van 9 tot 16 jaar. Niet iedereen vindt het meer leuk om naar een speeltuin te gaan en een stukje te wandelen. Het waterpark het Lankheet is een uitkomst en ook een echte aanrader voor kinderen die al iets ouders zijn. Waterpark het Lankheet is een gaaf ontdekkingsgebied en tevens heel leerzaam. Het is een proeftuin van de Universiteit van Wageningen voor het zuiveren van water op een natuurlijke manier. Mijn kinderen lopen er langs en door rietvelden, stromende beken , heide en door een sprookjesachtig waterkunstwerk in de vorm van nieren. Ze zijn gek op de stapstenen die door het water lopen. Ze rennen heen en weer en vinden er in het voorjaar heel veel kikkerdril en kikkervisjes om te bewonderen. Rondom het water is een podium gebouwd waar ik dan lekker even van de kinderen en het zonnetje geniet. Dit piepkleine stukje natuurgebied is een oase van rust en vooral leuk voor de kinderen. Langs de route zijn veel plekken te vinden waar de kinderen met hun visnetje waterdiertjes kunnen vangen.  Als ik de kinderlaarzen vergeten ben dan stroop ik hun broek op en lopen ze door het heldere lage water.  Wanneer iedereen klaar is met vissen drogen we de voeten af en gaan we naar de dichtbij gelegen Watermolle Haaksbergen.  Dit is de oudste dubbelrad watermolen in Nederland die we zelfs in Madurodam heb gespot! Daar vertrekt die middag een bootje met de naam de Buurser Pot met een gids over de Buurser Beek. Hij vertelt ons verhalen over vroeger en hoe water gezuiverd wordt. Om de dag af te sluiten gaan we genieten van kinder high tea in het pittoreske theehuis van de vroegere textielfabrikant Jordaan.

Ieder seizoen de leukste inspiraties ontvangen?
X